گزینه های باینری تجارت در افغانستان

تاجر کیست و انواع آن

های تاجر

تاجر کیست؟

ماده ۱ قانون تجارت، تاجر را فردی تعریف نموده است که معاملات تجاری را به عنوان شغل عادی خود انتخاب نماید. معاملات تجاری صرفا در مورد اموال منقول کاربرد دارد و خرید و فروش و اجاره اموال غیر منقول تجارت محسوب نمی شود. شخص تاجر می تواند حقیقی یا حقوقی باشد. منظور از واژه عادی، تکرار عمل تجارت است به صورتی که برای فرد تاجر کسب درآمد نماید. طبق این تعریف، کسبه نیز در زمره تجار به حساب آمده اند. بنابراین از لحاظ حقوقی، کسبه نیز از مزایای قوانین مربوط به تجار بهره مند می شوند. البته کسبه جزء از برخی تشریفات امور تجارت نظیر الزام به داشتن دفتر تجارتی معاف هستند و همچنین در صورت ناتوانی در پرداخت بدهی های خود مشمول قوانین مربوط به ورشکستگی نمی شوند.

همچنین برای اینکه یک فرد به عنوان تاجر شناخته شود باید فعالیت های تجاری را به نام خود و با حساب خود انجام دهد. بنابراین در صورتی که فردی با حساب شخص دیگر و با نام وی تجارت انجام دهد، فرد صاحب حساب تاجر شناخته می شود.

ملاک تشخیص تاجر چیست؟

دو ملاک اصلی برای شناخت تاجر طبق قانون تجارت ایران، “موضوعی بودن” و “شخصی بودن” است. در واقع برای شناخت تاجر باید هر دو این ملاک ها وجود داشته باشد. با توجه به ملاک شخصی بودن و تعریف حقوقی شخصیت، تاجر می تواند به صورت شخصیت حقوقی یا شخصیت حقیقی باشد. شخصیت های حقوقی تجاری می توانند با ثبت شرکت در قالب شرکت های تضامنی، شرکت های نسبی، شرکت های با مسئولیت محدود، شرکت های مختلط سهامی و مختلط غیر سهامی فعالیت نمایند.

تاجر با شخصیت حقوقی

در برخی موارد، دولت یا سازمان های دولتی که مسئول امور حکومتی هستند، نمی توانند به عنوان تاجر محسوب شوند اما شرکت های دولتی هستند که فعالیت آنها اعمال تجارتی می باشد و به آنها عنوان تاجر اطلاق می شود. این شرکت ها که از لحاظ شخصیت حقوقی، تاجر محسوب می شوند، قانون های خاص خود را داشته و در موارد فقدان قانون خاص، از ماده ۳۰۰ لایحه اصلاح قانون تجارت تبعیت می کنند. شخصیت های حقوقی تاجر به دو صورت موضوع حقوق خصوصی و عمومی، و مؤسسات تجاری و غیر تجاری تقسیم می شوند.

شخصیت های حقوقی موضوع حقوق خصوصی

الف) مؤسسات غیر تجاری

مهمترین معیار برای اینکه بتوان یک مؤسسه را در زمره مؤسسات تجاری دسته بندی نمود، توجه به فعالیت های آن مؤسسه است. از آنجاییکه فعالیت مؤسسات غیر تجاری نیز به صورت تجارتی نمی باشد، نمی توان آنها را به عنوان تاجر حقوقی شناخت. هرچند آن مؤسسه فعالیتی انجام دهد که به انجام معامله ای تجاری نیاز داشته باشد، اما به دلیل اینکه انجام معامله جزو فرعیات فعالیت مؤسسه است، آن مؤسسه تاجر محسوب نمی شود.

عکس این موضوع زمانی اتفاق می افتد که فعالیت تجاری مؤسسه ای بر فعالیت های غیر تجاری آن تأثیر بگذارد، یا شخصیتی حقوقی با موضوع فعالیت غیر تجاری قصد انجام فعالیت تجاری داشته باشد. در این صورت باز هم اعمال غیر تجاری که در موضوع فعالیت این مؤسسه قرار دارد، اثری بر شناسایی این شرکت به عنوان مؤسسه ای تجاری ندارد.

انجام عمل غیر تجاری در قالب شخصیت حقوقی، به سه صورت زیر امکان پذیر است:

ب) شرکت های تجاری

شرکت های تجاری به دو نوع هستند. شرکت هایی که موضوع آنها تجاری بوده و از جمله آن می توان به شرکت های تضامنی، شرکت های نسبی، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت مختلط سهامی و غیر سهامی و … اشاره کرد. شرکت هایی که موضوع آنها تجاری نبوده و شکل تجاری دارند، مانند شرکت های سهامی عامی و سهامی خاص و …. تمامی این شرکت ها از لحاظ حقوقی تاجر تلقی می شوند.

شخصیت های حقوقی موضوع حقوق عمومی

الف) شرکت های دولتی

در صورتی که در اساس نامه شرکت های دولتی، به ماده ای اشاره نشده باشد، این شرکت ها به شکل شرکت های سهامی بوده و طبق ماده ۲ لایحه اصلاح قانون تجارت، از لحاظ حقوقی تاجر محسوب می شوند. شرکت های دولتی تجاری به شرکت هایی گفته می شود که به منظور اعمال تصدی گری دولت تأسیس گردیده و در حالیکه بیش از نصف سرمایه آنها متعلق به دولت است، به انجام فعالیت های بازرگانی می پردازند.

ب) دولت و سازمان های دولتی

دولت و مؤسسات دولتی مشغول به انجام امور حکومتی، حتی در صورت انجام اموری تجاری نیز از لحاظ حقوقی تاجر محسوب نمی شوند.

شرایط اشتغال به تجارت

قانون اساسی، اصل را بر انتخاب شغل به صورت ارادی و آزادانه قرار داده است. اما شغل تجارت نیز مانند هر شغل دیگری، استثناهایی را برای افرادی که می خواهند به این شغل مشغول شوند قرار داده است. طبق قانون تجارت افراد محجور غیر ممیز به هیچ وجه نمی توانند به شغل تجارت وارد شوند. اما محجورین ممیز با شرایط خاص می توانند تجارت کنند.

افراد خارجی با تابعیت غیر ایرانی نیز برای تجارت در ایران باید اقدام به اخذ ویزا با حق کار مشخص و همچین پروانه کار از وزارت کار داشته باشند.

به علاوه قضات و برخی کارمندان دولت نیز از انجام تجارت منع شده اند.

تفاوت کسبه جزء با تجار

ماده ۱۹ قانون تجارت مورخ سال ۱۳۱۱، حد و حدودی برای کسبه قرار داده است که آنها را از تجار جدا نموده و از داشتن دفتر تجاری معاف دانسته است. بنابر این قانون کسبه افرادی اند که:

  • فروش سالیانه آنها بیشتر از ۱۲میلیون تومان نباشد.
  • افرادی که در ازای ارائه خدمات حمل و نقل و مکاری درآمد کسب می کنند مانند شوفر و گاریچی.
  • هرگونه متصدی حمل و نقل که سالیانه بیش از ۱۲ میلیون تومان عایدی نداشته باشد.

با توجه به نرخ تورم و بالا رفتن ارزش پول، طبیعتا اعداد اعلام شده در قانون سال ۱۳۱۱ قابل استناد نیست و لزوم تجدید نظر در ماده واحده فوق مشخص می گردد.

ورشکستگی تجّار

اعتبار یک تاجر از عمده مواردی است که برای وی اهمیت داشته و اغلب فعالیت های او برا حفظ همین اعتبار است. در صورت از دست رفتن اعتبار یک بازرگان به صورتی که قادر به پرداخت بدهی های خود نباشد، بنا بر قانون وی باید اقدام به اعلام ورشکستگی نماید. این امر در صورتی اتفاق می افتد که مجموع کلیه دارایی های وی از بدهی های او کمتر باشد. این دارایی ها به کلیه اموال منقول و غیر منقول شامل میزان موجودی تمامی حساب های بانکی، ملک، مستقلات، طلا و جواهرات و … می باشد. در این صورت حکم ورشکستگی برای وی باید صادر شود.

مراحل اعلام ورشکستگی چیست؟

ورشکستگی به حالتی می گویند که جمع تمام دارایی ها و اموال منقول و غیر منقول تاجر حقیقی یا حقوقی از میزان بدهی های وی کمتر بوده و توانایی پرداخت بدهی های خود را نداشته باشد. صدور رأی ورشکستگی و اعلام ورشکستگی توسط دادگاه، بنا بر ارائه دادخواست از سوی طلبکاران تاجر یا خود تاجر یا تقاضای دادستان انجام می شود. ادامه مطلب

انواع معاملات تجاری در حقوق تجارت چیست؟

قانون تجارت در ماده 2 و 3 انواع معاملات تجاری را تعریف نموده است. در این قانون طی یک دسته بندی کلی سه نوع اعمال تجاری شامل معاملات تجاری ذاتی، معاملات تجاری تبعی و معاملات تجاری به حکم قانون شناخته شده است. همچنین هر یک از این دسته بندی ها خود به انواع دیگری تقسیم بندی می شوند که مراحل و شیوه انجام هر یک از معاملات تجاری با دیگری متفاوت است. ادامه مطلب

کسبه جزء کیست؟

قانون تجارت در یک تعریف کلی تمامی افرادی را که به عملیات تجاری تعریف شده در ماده 2 همین قانون مشغول هستند، تاجر نامیده است. اما آنچه از عرف تجارت و قوانین مشخص است، اینست که مسلماً حقوق و تکالیف یک تاجر با یک کسبه جزء متفاوت است. از این رو در یک ماده واحده مصوب سال 1380، دو وجه تمایز بین کسبه جزء و تاجر شناخته شد که بر اساس آن کسبه از تشکیل دفتر تجاری معاف هستند. ادامه مطلب

های تاجر

های تاجر

های تاجر

تاجر، کسی است که اقدام به انجام معاملات تجاری می کند و شغل تجارت را، شغل معمول خود، قرار داده است. تصدی به عملیات حراجی، تصدی به هر قسم نمایشگاه‌ های عمومی، هر قسم عملیات صرافی و بانکی و سایر موارد مندرج در قانون تجارت، از مصادیق فعالیت تجاری می باشند. بر اساس تقسیم بندی اشخاص به شخص حقیقی و حقوقی، تاجر حقیقی و تاجر حقوقی، انواع تاجر می باشند.

برای مشاوره تاجر کیست و انواع آن

برای مشاوره تاجر کیست و انواع آن

از قدیم الایام تا کنون، همواره کسانی بوده اند، که شغل خود را شغل تجارت قرار داده و به این واسطه، خود را تاجر می نامند. در گذشته، حکومت ها، در خصوص مالیات، برخورد متفاوتی با تجار داشتند و خراج و مالیات بیشتری، از آن ها دریافت می نمودند. امروزه نیز، از حیث قانونی، نحوه برخورد با فردی که تاجر شناخته می شود، متفاوت است.های تاجر

همه ما، نام تاجر و شغل تجارت را شنیده ایم؛ اما، دانستن اینکه از نظر حقوقی، تاجر کیست، بسیار مهم است. بر مبنای قانون تجارت مصوب 1311 و اصلاحات بعدی آن، قواعد حاکم بر ورشکستگی فرد تاجر، نحوه برخورد با غرما و طلبکاران او هنگام ورشکستگی و سایر موارد حقوقی مربوط به انواع تاجر، با افراد عادی غیر تاجر، متفاوت است.

از این رو، در این مقاله، به بررسی اینکه تاجر کیست و چه شغلی دارد، می پردازیم؛ سپس، در خصوص اینکه معنی و تعریف انواع تاجر چست توضیح می دهیم و بیان می کنیم که بر اساس قانون تجارت، چه کسانی نمی توانند، تاجر باشند. چنانچه، در خصوص این موضوع که تاجر کیست و انواع آن کدام است، سوالاتی دارید، با ما همراه باشید.

در پاسخ به این پرسش که تاجر کیست و معنی و تعریف انواع تاجر چیست، باید گفت: تاجر، در لغت، به معنی بازرگان و سوداگر است. در ماده 1 قانون تجارت مصوب 1311، تاجر، تعریف شده است. طبق این ماده: ” تاجر، کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار بدهد. ” با توجه به این ماده، می توان گفت: برای اینکه شخصی را تاجر بدانیم، باید چند ویژگی، در او وجود داشته باشد که عبارتند از:

اولا، تاجر، کسی است که اقدام به انجام معاملات تجاری می کند. مفهوم معاملات تجاری که در این ماده آمده است، تا حدی نامشخص است؛ لذا، قانون گذار در ماده 2 قانون تجارت، به توضیح آن پرداخته است. عملیات تجاری، شامل مواردی نظیر تصدی به عملیات حراجی، تصدی به هر قسم نمایشگاه‌ های عمومی، هر قسم عملیات صرافی و بانکی و سایر موارد مندرج در قانون تجارت می باشد.

دومین ویژگی تاجر، در تکمیل پاسخ به این پرسش که تاجر کیست، آن است که انواع تاجر، باید، انجام معاملات تجاری را، شغل معمول خود قرار دهند. یعنی، شغل تجارت را شغل معمول خود قرار داده باشند. بنابراین، می توان گفت: کسبه نیز، جزو تجار محسوب می شوند؛ هر چند، از انجام برخی تشریفات مرتبط با انواع تاجر، معاف هستند.

در قسمت قبل، گفتیم که تاجر کیست و بر اساس تعریف آن، دانستیم، برای اینکه شخصی، تاجر شناخته شود، باید شغل تجارت را شغل معمول خود قرار داده و اقدام به انجام معاملات تجاری نماید. در این قسمت، نکاتی را بر اساس ماده 2 قانون تجارت، در خصوص فعالیت تجاری انواع تاجر، خواهیم گفت و توضیح می دهیم که تاجر، چه شغلی دارد. بر مبنای ماده مذکور، شغل انواع تاجر، می تواند یکی از موارد زیر باشد :

خرید یا تحصیل هر نوع مال منقول، به قصد فروش یا اجاره، اعم از این که تصرفاتی در آن شده یا نشده باشد.

تصدی به حمل و نقل، به هر صورتی که باشد: اعم از راه خشکی یا آب یا هوا.

انجام هر نوع دلالی یا حق‌ العمل کاری ( کمیسیون ) و یا عاملی و همچنین تصدی و عهده دار شدن به هر نوع تاسیساتی که برای انجام بعضی امور ایجاد می‌ شود؛ از قبیل تسهیل معاملات ملکی یا پیدا کردن خدمه یا تهیه و رساندن ملزومات و غیره.

تاسیس و به کار انداختن هر قسم کارخانه، مشروط بر این که برای رفع حوایج شخصی نباشد.

تصدی به عملیات حراجی.

تصدی به هر قسم نمایشگاه‌ های عمومی.

هر قسم عملیات صرافی و بانکی.

معاملات برواتی اعم از این که بین تاجر یا غیر تاجر باشد.

عملیات بیمه بحری و غیر بحری.

کشتی‌ سازی و خرید و فروش کشتی و کشتیرانی داخلی یا خارجی و معاملات راجع به آن.

در قسمت قبل، به این سوال پاسخ دادیم که تاجر کیست و توضیح دادیم که تاجر کیست و انواع آن با توجه به فعالیت های تجاری، شغل انواع تاجر، شامل چه مواردی می باشد.در این قسمت، قصد داریم، در این خصوص که معنی و تعریف انواع تاجر چیست، صحبت کنیم. تاجر، فقط به یک شخص حقیقی گفته نمی شود. بلکه به اشخاص حقوقی نیز، می توان، عنوان تاجر را اطلاق کرد. دسته بندی اشخاص به شخص حقیقی و حقوقی، باعث به وجود آمدن انواع تاجر، یعنی تاجر حقیقی و تاجر حقوقی، شده است.

تاجر حقیقی: با توجه به تعریف شخصیت حقیقی و شخص حقوقی، می تواند شامل همه افراد انسانی باشد که مطابق ماده 1 و 2 قانون تجارت، شغل معمول خود را فعالیت تجاری قرار داده است.

تاجر حقوقی: تاجر حقوقی که نوع دوم از انواع تاجر است، به شخصیت های حقوقی، نظیر شرکت های دولتی یا غیر دولتی ای گفته می شود که در زمینه امور تجارتی فعالیت دارند و نماینده شخص حقوقی، اقدام به انجام فعالیت و معاملات تجاری، از جانب آن می نماید.

در قسمت های قبل، توضیح دادیم که تاجر کیست و گفتیم که معنی و تعریف انواع تاجر چیست. در این قسمت، قصد داریم به این پرسش، پاسخ دهیم که چه کسانی، نمی توانند تاجر باشند؟ برای پاسخ به این پرسش، از مفاد مواد قانون تجارت، قانون مدنی و قانون امور حسبی، کمک خواهیم گرفت. کسانی که نمی توانند تاجر باشند، عبارتند از:

افراد فاقد اهلیت: بر اساس ماده 190 قانون مدنی، یکی از شروط اساسی صحت معاملات، برخورداری از اهلیت می باشد. بنابراین، مجنون دایمی یا مجنون ادواری، در دوره هایی که دچار جنون است و صغیر غیر ممیز، یعنی کودکی که به سن بلوغ شرعی نرسیده (9 سال در دختران، 15 سال در پسران)، قادر به انجام معاملات تجاری نمی باشند.

افرادی که به موجب قانون و محکومیت های تبعی، از انجام برخی مشاغل، نظیر داشتن و یا تاسیس شرکت، منع شده اند.

اتباع بیگانه نمی توانند در ایران مشغول به کار شوند. مگر آنکه اولا دارای روادید (جواز) ورود با حق کار مشخص بوده و ثانیا مطابق قوانین و آیین نامه های مربوط، اقام به ثبت درخواست کد فراگیر و پروانه کار دریافت نمایند.

قضات، حق اشتغال به تجارت را ندارند.

سردفتران، حق اشتغال به تجارت را ندارند.

برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد تاجر و انواع آن در کانال تلگرام حقوق تجاری عضو شوید. کارشناسان مرکز مشاوره حقوقی دینا نیز آماده اند تا با ارائه خدماتی در زمینه مشاوره حقوقی تلفنی دینا به سوالات شما عزیزان پیرامون تاجر و انواع آن​​ پاسخ دهند.

برای مشاوره تاجر کیست و انواع آن

برای مشاوره تاجر کیست و انواع آن


درصورتی که برای مشاوره در تمامی زمینه های ذکر شده در سایت، به دانش چندین ساله ما در این زمینه نیاز داشتید می توانید با ایمیل یا شماره تلفن 9099075303 ( تماس با تلفن ثابت از سراسر کشور و به ازای هر دقیقه 6000 تومان ) در ارتباط باشید تا از مزایای مشاوره حضوری سایت مشاوره دینا بهره مند گردید. همچنین می توانید از طریق فرم ارتباط با ما، پیام ها و انتقادات و پیشنهادات خود را برای ما ارسال نمایید. سایت مشاوره دینا یک مرکز خصوصی و غیرانتفاعی است و به هیچ ارگان دولتی و خصوصی دیگر اعم از قوه قضاییه ، کانون وکلا ، کانون کارشناسان رسمی دادگستری و …. هیچگونه وابستگی ندارد.

جهت ارئه انتقادات، پیشنهادات و شکایات با شماره تلفن 54787900-021 تماس حاصل فرمایید.

قانون مجازات اسلامی جدید

دفترچه ثبت نام آزمون کارشناسان رسمی قوه قضاییه

فرم پیش نویس ثبت نام آزمون کارشناسان رسمی قوه قضاییه

فرم پیش نویس ثبت نام آزمون کارشناسان رسمی دادگستری

ظرفیت پذیرش آزمون اخذ پروانه مشاوره خانواده

به گزارش خبرنگار پارلمانی خبرگزاری تسنیم ، نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نشست علنی امروز (سه شنبه 23 اردیبهشت) قوه مقننه و در جریان بررسی لایحه تجارت کتاب سوم با مواد 457 ، 458 ، 459 ، 460 ، 461 ، 462، 463 ، 464 و 465 از فصل 2 این لایحه موافقت کردند.

ماده 457- تاجر شخصی است که نام خود را در دفتر ثبت تجارتی مطابق مقررات مربوط ثبت کرده باشد.

ماده 458- هر شخص حقیقی یا حقوقی که واجد شرایط زیر باشد، می تواند نام خود را در دفتر ثبت تجارتی ثبت کند

1- دارای مجوز قانونی برای یکی از فعالیت های تولیدی، توزیعی و یا خدماتی باشد.

2- رتبه اعتباری وی در سامانه یکپارچه اعتبارسنجی و رتبه بندی اعتباری از حداقلی که هر سه سال یک بار به پیشنهاد وزارت صنعت، معدن و تجارت به تصویب هیأت وزیران می رسد، کمتر نباشد.های تاجر

3- خود و یا اشخاصی که به عنوان مدیر یا مدیران و مدیر عامل آن یا عناوین مشابه اداره شخص حقوقی را بر عهده دارند، سوء پیشینه کیفری مؤثر نداشته باشند.

– ورشکسته یا سفیه، اعلام نشده یا در صورت ورشکستگی یا سه به موجب حکم قطعی اعاده اعتبار کرده یا رفع حجر شده باشد.

5- به موجب قانون یا حکم قطعی مرجع صالح از ثبت نام در دفتر ثبت تجارتی یا عضویت در اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران که از این پس در این قانون به اختصار اتاق بازرگانی نامیده می شود) ممنوع یا محروم نباشد.

ماده 459 – سازمان ثبت اسناد و املاک کشور به عنوان مرجع ثبت، مکلف است کلیه فرآیندها و مراحل ثبت نام متقاضیان را به صورت الکترونیک انجام دهد و اطلاعات دفتر ثبت تجارتی را به صورت روزآمد نگهداری کند.

ماده 460- به هر شخص که نام خود را در دفتر ثبت تجارتی ثبت می کند شناسه انحصاری اختصاص می یابد. هر تاجر باید در همه اسناد، صورتحساب ها، آگهی ها، تابلوها و سایر مکتوبات خود، اعم از دست نویس، چاپی یا الکترونیک، شماره انحصاری خود را درج کند و در غیر این صورت به جزای نقدی درجه شش محکوم می شود.

ماده 461- اطلاعات دفتر ثبت تجارتی غیر محرمانه محسوب می شود و مرجع ثبت باید به صورت برخط، روزآمد و مطمئن تمام اطلاعات تاجران ثبت نام شده را به اتاق بازرگانی و روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران و هویت افراد مذکور را به سازمان ثبت احوال کشور ارسال کند.

ماده 462- اطلاعات مندرج در ماده (461) باید به صورت برخط، روزآمد و مطمئن در سامانه الکترونیک روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران آگهی شود به نحوی که اشخاص بتوانند به هزینه خود تصویر گواهی شده آن اطلاعات را از سامانه مذکور دریافت کنند.

ماده 463- در صورت فوت، صدور حکم جنون یا سفه یا ورشکستگی، محکومیت کیفری مؤثر و محرومیت یا ممنوعیت تاجر از ثبت نام در دفتر ثبت تجارتی یا عضویت در اتاق بازرگانی، نام وی از دفتر ثبت نام تجارتی حذف می شود. ابطال پروانه کسب یا مجوز قانونی فعالیت، موجب تعلیق عضویت تاجر در اتاق بازرگانی تا زمان أخذ مجدد پروانه کسب است، مراجع قضائی و اداری باید نسخه ای از آراء و تصمیمات قطعی مؤثر بر حقوق اشخاص ثالث در تجارت با تاجر مانند حجر، ورشکستگی و لغو مجوز فعالیت را به صورت الکترونیک به مرجع ثبت ارسال کنند. سازمان ثبت احوال کشور نیز باید فوت تاجر را به صورت برخط، روزآمد و مطمئن به مرجع ثبت اعلام کند.

تبصره- چنانچه تاجر طبق مندرجات دفتر روزنامه خود در طول یک سال مالی، مشمول تبصره ماده (100) قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 31 تیرماه 1394 گردد، با اعلام سازمان امور مالیاتی کشور به مرجع ثبت نام وی از دفتر ثبت تجارتی حذف می شود.

ماده 464- مقررات مربوط به دفتر ثبت تجارتی و موضوعاتی که باید در دفتر مذکور به ثبت برسد و اطلاعاتی که به موجب ماده (462) باید آگهی شود به موجب آیین نامه ای است که ظرف مدت سه ماه پس از لازم الاجراء شدن این قانون به وسیله سازمان ثبت اسناد و املاک کشور تهیه می شود و به تصویب رئیس قوه قضائیه می رسد.

تبصره- ارائه گواهی ثبت نام در سامانه ابلاغ الکترونیک قضائی برای ثبت نام در دفتر ثبت تجارتی الزامی است.

ماده 465- متقاضی ثبت باید اطلاعات واقعی و کامل را به مرجع ثبت ارائه و در صورت تغییر اطلاعات مذکور، ظرف مدت پانزده روز مراتب را اعلام کند. متخلف از اجرای این حکم به جزای نقدی درجه شش محکوم می شود.

انتهای پیام/

تاجر در لغت به معنی بازرگان و کسی است که به داد و ستد و خرید و فروش کالایی می پردازد اطلاق می گردد. در حقوق تجارت و به موجب ماده 1 قانون تجارت تاجر کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجاری قرار دهد.

تاجر در لغت به معنی بازرگان و کسی است که به داد و ستد و خرید و فروش کالایی می پردازد اطلاق می گردد. در حقوق تجارت و به موجب ماده 1 قانون تجارت تاجر کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجاری قرار دهد.

کسبه جزء نیز که در ماده 6 قانون تجارت و ماده 19 قانون تجارت بیان شده نیز تاجر محسوب می شوند هر چند از داشتن دفاتر تجاری معاف هستند. تاجر عرفی و اصناف و کسبه جزء جمعاً به عنوان تجار به معنی اخص اطلاق می شوند و تجار به مفهوم و معنای اعم شامل دسته جات مذکور و دلالان و حق العمل کاران و واسطه ها از هر قبیل و صنعت گران و صاحبان کارخانه و بانک و صرافان و متصدیان بیمه و کشتی سازان و متصدیان حمل و نقل و مقاطعه کاران و آژانس های مسافرت و نشریات و متصدیان فروش و متصدیان نمایشگاه های عمومی و موسسات مشاغل عمومی و غیره و اشخاصی که جنسی را به قصد فروش بخرند و لو تصرفی در آن نکنند، گفته می شود.

بررسی تاجر و شغل تجارت

قبل از این که قانون تجارت تاجر را تعریف و اعمال تجاری را تعیین نماید هر کس که به خرید و فروش اشیاء و کالا مشغول بود به او تاجر می تاجر کیست و انواع آن گفته اند. اعم از این که شغل عادی و معمولی او تجارت می بود یا کار دیگری هم انجام می داد. ولی با تصویب قانون تجارت ماده یک آن تاجر را تعریف نمود. بنابراین هر کسی که شغل معمولی و عادی او معاملات تجاری باشد تاجر می باشد.های تاجر

چون معاملات تجاری جمع معامله به معنای داد و ستد است، بنابراین باید گفت کسی عنوان تاجر پیدا می کند که اولاً داد و ستد های تجارتی انجام دهد و ثانیاً داد و ستد های تجارتی، شغل عادی او باشد.

این امور باید به نام و به حساب خود او انجام شود. از کلمه شغل که به معنای حرفه، کسب و پیشه و صنعت و کاری است که شخص در زندگی برای خود انتخاب می کند، معلوم می گردد .

شرط تاجر محسوب شدن شخص، تکرار داد و ستد های تجارتی است و عرفاً نیز کسی که کاری را به ندرت و گه گاه انجام دهد،شاغل به آن شناخته نمی شود.

بنابراین در مورد شغل تجارت اگراشخاص به طور اتفاقی مبادرت به عملیات تجاری نمایند نمی توان آنها را مشمول تعریف قانون تجارت نمود. لازمه شغل تجارت تکرار معاملات تجاری از طرف تاجر است. میزان تکرار معاملات تجاری به نحوی که مشمول تعریف حقوق تجارت گردد، بستگی به عرف و عادت محل دارد و نمی توان تعداد معینی برای آن قائل شد .

باید دید آیا حجم و میزان معاملات تجارتی شخص باعث آن می گردد که او را تاجر محسوب نمایند یا خیر و به این جهت نمی توان ملاک تشخیص که عمومیت داشته باشد برای میزان و تعداد معاملات تعیین نمود.

لازم نیست مبادرت به معاملات تجارتی، شغل اصلی شخص باشد تا وی تاجر شناخته شود. مانند این که شغل اصلی و منبع مهم درآمد کسی کشاورزی باشد و ضمناً به عنوان شغل دوم به انجام معاملات تجارتی نیز مبادرت نماید. چنین شخصی تاجر محسوب شده و تابع مقررات و قواعد تجارتی خواهد بود.

تعریف تاجر علاوه براشخاص حقیقی، شامل اشخاص حقوقی نیز می شود. زیرا طبق ماده 588 قانون تجارت شخص حقوقی می تواند دارای کلیه حقوق و تکالیفی شود که قانون برای افراد قائل است.

بنابراین اشخاص حقوقی که منظور در این مقاله شرکت های تجارتی می باشند، نیز تاجر شناخته می شوند و در نتیجه شرکت های تجارتی نیزتاجر محسوبند. زیرا آنها به انجام تاجر کیست و انواع آن امور تجارتی اشتغال دارند و در واقع همان معاملات یا داد و ستد های تجارتی منظور ماده یک قانون تجارت می باشد.

در این خصوص یک استثناء وجود دارد و آن مربوط به شرکت های سهامی عام و خاص است که به تجویز قانون شرکت سهامی ،شرکت بازرگانان محسوب می شود، ولو این که موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد.

جایگاه تاجر در قانون تجارت و اطلاعات جامعی درباره لایحه جدید تجارت

–

جایگاه تاجر در قانون تجارت : برای شناخت تاجر، دو ملاک اصلی در حقوق تجارت ایران ارائه می‌شود: «موضوعی بودن» و «شخصی بودن».

قانون تجارت هر دو معیار را برگزیده است، البته نه به این معنی که بین این دو ملاک جمع کرده باشد، بلکه موضوعی بودن و شخصی بودن، دو کاربرد مجزا دارند، به گونه‌ای که نمی‌توان برای شناخت تمامی مصادیق تاجر، یکی از دو ملاک را بدون دیگری در نظر گرفت.

در نوشتار پیش رو، به این سؤال پاسخ داده می‌شود که به طور اساسی چرا هر دو ملاک برای فهم معنی و مصداق جایگاه تاجر در قانون تجارت ارائه شده و در لایحه جدید، علاوه بر شناسایی این دو، ملاک شخصی بودن به قدری توسعه یافته است که حتی شرکت‌های تعاونی هم از اساس تاجر شناخته شده‌اند.

جایگاه تاجر در قانون تجارت

تاجر کیست؟

تاجر بودن یک مفهوم عرفی است. جایگاه تاجر در قانون تجارت این عرف را این‌گونه شناسایی و بیان کرده است: «تاجر کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار بدهد ( ماده یک).چون لفظ «معاملات تجارتی» در بدو امر نامفهوم است و نیاز به تبیین قانونگذار دارد، در ماده 2 این عبارت را تعریف کرده است و در قاعده اولی، تاجر را کسی می‌داند که به این معاملات مبادرت ورزد؛ یعنی شخص باید «موضوع تجارتی» را انجام دهد تا اینکه تاجر شناخته شود

–

–

این همان ملاک موضوعی بودن مفهوم «تاجر» است. اما این ملاک، ما را به تمامی مصادیق تاجر رهنمون نمی‌شود.گفته شد قاعده اولی، موضوعی بودن فعالیت‌های شخص تاجر است، اما در ادامه باید به دنبال قاعده دوم یا همان استثنا بود تا علت خروج قانونگذار از این قاعده در ماده 3 روشن شود، قاعده‌ای که در مواد یک و 2 همان قانون مقرر شده است.

تاجر؛ حقیقی یا حقوقی؟

در حقوق مدنی، هنگامی که از «شخصیت» سخن به میان می‌آید، اصل بر این است که شخصیت، حقیقی باشد، چرا که حقوقی بودن آن نیاز به تاسیس قانونگذار دارد.ویژگی «تاجر» هم می‌تواند بر شخص حقیقی حمل شود و هم بر شخص حقوقی.

اما تاجر بودن اشخاص حقوقی در واقع خروج از یک قاعده تجاری است. این قاعده بدین صورت است که شخص وقتی «تاجر» به شمار می‌رود که به انجام عملیات ذاتا تجاری اقدام ورزد، حال آنکه اشخاص حقوقی به صرف تاسیس در قالب یک شرکت، تاجر خواهند بود، هرچند عملیات آنها ذاتا تجاری نباشد.

جایگاه تاجر در قانون تجارت

جایگاه تاجر در قانون تجارت

اینکه ماده یک قانون تجارت، تاجر را کسی تلقی می‌کند که به امور تجارتی بپردازد، فقط به این دلیل است که اصل بر حقیقی بودن شخص تاجر است و اطلاق این ماده از منظر علم اصول، با لحاظ اصل حقیقی بودن شخص، از بین می‌رود؛ یعنی نمی‌توان به طور مطلق هر شخصی را اعم از حقیقی و حقوقی با ملاک موضوعی، تاجر دانست.

با این بیان روشن می‌شود که نظر بعضی از استادان حقوق قابل نقد است. دکتر «ربیعا اسکینی» معتقد است که قانون تجارت تلقی دوگانه از مفهوم تاجر دارد، به طوری که در ماده یک، ملاک موضوعی بودن و در ماده 3 ملاک شخصی بودن را برای معنی «تاجر» برگزیده است.

تاجر بودن شخص حقوقی

وقتی شخص حقوقی را تاجر می‌دانیم که از قاعده تجاری «انجام عملیات ذاتا تجارتی» عبور و صرفا به شکل شخصیت آن، یعنی حقوقی بودن، اکتفا کنیم. به همین دلیل است که ماده 3 قانون تجارت تمامی شرکت‌های تجاری را هرچند موضوع فعالیت‌شان تجارتی نباشد، تاجر می‌داند. در حقیقت، رویکرد قانون تجارت در ماده 3 تغییر نیافته است، بلکه این ماده، یک استثنا نسبت به ماده یک به شمار می‌آید، چون موضوع ماده 3 که شخصیت حقوقی است، با موضوع ماده یک همسانی ندارد. وقتی موضوع در این دو ماده تغییر کرده، واضح است که محمول نیز متفاوت خواهد بود.

به عبارت واضح‌تر، معیار موضوعی بودن فعالیت تاجر برای تجارتی بودن اشخاص حقوقی کاربرد ندارد، بلکه معیار شخصی بودن مُجری است. در مورد اشخاص حقوقی تاجر، نیازی به تفکیک دو ملاک موضوعی و شخصی نیست.شخصیت حقوقی ایجاب می‌کند که ویژگی «تاجر بودن» بر محور آن تعریف شود. قانونگذار آن شخصیت را تاسیس کرده و همو آن را تاجر تلقی می‌کند. در واقع، شخصیت حقوقی تجاری، از همان اول به عنوان تاجر پا به عرصه وجود نهاده است، بر خلاف شخصیت حقیقی که در بدو تولد تاجر نبوده، بلکه باید به مرور زمان و با تکرار فعالیت ذاتا تجاری، تاجر بودنش ثابت شود.

وضع شرکت‌های تعاونی

با وجود اینکه قانون تجارت، همه شرکت‌ها را اعم از سرمایه و اشخاص، تاجر می‌داند، اما شرکت‌های تعاونی را در این قلمرو داخل ندانسته است. به طور کلی، حقوق تعاون از چارچوب و مبنا با حقوق تجارت فاصله دارد. حقوق تعاون بر اساس اصل خدمت بنیان نهاده شده، اما حقوق تجارت پیرو اصل سود است. همین اختلاف مبنا باعث شده تا حقوق موضوعه، شرکت‌های تعاونی را جزء شرکت‌های تجاری نشمارد و فقط در مقررات ورشکستگی، شرکت‌های تعاونی را در حکم شرکت‌های تجاری بداند.

لایحه جدید پا را از این فراتر گذاشته و شاید به این دلیل که قصد همسانی قوانین بخش تجاری و تعاونی را داشته است، به یک‌باره شرکت‌های تعاونی را هم تجاری دانسته و هم شکل سهامی خاص و عام به آنها داده است. در فصل سوم این لایحه، اقسام شرکت‌های تجاری مقرر شده و مباحث نهم تا یازدهم را به شرکت‌های تعاونی سهامی عام، سهامی خاص و غیرسهامی اختصاص یافته است. به عبارت روشن‌تر، در این لایحه، ملاک شخصی بودن تاجر حتی به اشخاصی تسرّی پیدا کرده است که به دنبال سود نیستند و صرفا برای خدمت‌رسانی به سهام‌داران خود تاسیس شده‌اند.

جایگاه تاجر در قانون تجارت

رویکرد لایحه جدید جایگاه تاجر در قانون تجارت

به نظر می‌رسد لایحه جدید تجارت به کارکرد برون‌سازمانی شرکت‌های تعاونی توجه داشته است، یعنی همان نقش اقتصادی و تجاری این شرکت ها در جامعه. اما خدمت‌رسانی کارکرد و هدف درون‌سازمانی این‌گونه شرکت‌ها است که فقط متوجه سهامداران آنها می‌شود. از طرف دیگر، قانونگذار این صلاحیت را دارد که هر شخص حقوقی را از بدو تاسیس تاجر بداند، چون اصل وجود شخصیت حقوقی با اراده قانونگذار تحقق یافته است.در مقام جمع‌بندی باید گفت ملاک موضوعی بودن «تاجر» قاعده اولی است که فقط بر اشخاص حقیقی بار می‌شود، اما از آنجا که شخصیت حقوقی یک امر خلاف اصل است، برای تاجر بودن نیاز به یک استثنا نسبت به ملاک موضوعی دارد و آن معیار «شخصی بودن» است. با این توضیح، قانون تجارت رویکردی واحد نسبت به مفهوم «تاجر» داشته است.

تاجر کیست و انواع آن

موسسه حقوقی فرصت موسسه حقوقی فرصت

تفاوت تاجر و کسبه جزء با توجه به نظام‌نامه ماده ۱۹ قانون تجارت

تفاوت تاجر و کسبه جزء با توجه به نظام‌نامه ماده ۱۹ قانون تجارت

مریم احمدی فالحی

موسسه حقوقی و داوری بین المللی فرصت

تاجر در حقوق ایران تعریف شده است که بر اساس ماده ۱ قانون تجارت هرکس شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار بدهد تاجر است . معاملات تجارتی در ماده ۲ قانون تجارت مشخص شده‌اند . تشخیص تاجر تقریباً بر اساس قانون تجارت آسان است و هرکس تاجر شناخته شود قانون مسئولیت‌های معینی را به تبع تاجر بودن بر عهده وی می‌گذارد . از جمله این مسئولیت‌ها می‌توان به تنظیم دفاتر تجارتی و الزام به رعایت قوانین خاص در هنگام ورشکستگی اشاره کرد .

در ماده ۱۹ قانون تجارت از کسبه جز ء نام برده شده است که تاجر محسوب می‌شوند لیکن از انجام الزامات حرفه‌ای تجار معاف هستند مثلاً مشمول مقررات ورشکستگی نمی‌شوند و جز مشمولین نهاد اعسار هستند . در ماده ۱۹ تنظیم نظام‌نامه‌ای در خصوص کسبه جزء را بر عهده وزارت عدلیه قرار داده است که اینک همان قوه قضاییه است تا بر اساس وضعیت اقتصادی، مرز بین کسبه جزء بودن و تاجر بودن را مشخص کند . تا چ ند ی پیش در خصوص کسبه جزء طبق نظام‌نامه‌ای عمل می ‌شد که در سال ۱۳۸۰ توسط قوه قضاییه تنظیم شده بود و این‌گونه بود که اگر شخصی، جز اشخاص حقیقی ذکر شده در ماده ۹۶ قانون مالیات‌های مستقیم ۱۳۶۶ نباشد اگر کسبه و پیشه‌ور، تولیدکنندگان و نظایر آنها و میزان فروش سالانه آن‌ها از مبلغ ۱۰۰ میلیون ریال ( معادل ۱۰ میلیون تومان ) تجاوز نکند و یا جزء ارائه‌دهندگان خدمات در هر زمینه‌ای كه مبلغ دریافتی آن‌ها در قبال خدمات ارائه شده در سال از مبلغ ۵۰ میلیون ریال ( معادل ۵ میلیون تومان ) تجاوز نکند کسبه جزء محسوب می‌شوند . اکنون در اصلاحیه نظام نامه ماده ۱۹ قانون تجارت که در شهریور ماه ۱۴۰۰ منتشر گردیده است به شرح زیر آمده است :

اشخاص حقیقی که جر دو دسته زیر باشند کسبه محسوب شده و از داشتن دفتر تجارتی معاف خواهند بود . ( به استثناء صاحبان مشاغل موضوع بند ( الف ) ماده ۹۵ قانون مالیاتهای مستقیم اصلاحی ۲۷ / ۱۱ / ۱۳۸۰ )

کسبه، پیشه‌وران، تولیدکنندگان و نظایر آن‌ها که فروش سالیانه آنان از ۴ میلیارد تاجر کیست و انواع آن ریال ( معادل ۴۰۰ میلیون تومان ) تجاوز نکند

ارائه‌دهندگان خدمات در هر زمینه ای که عایدی غیرخالص آن‌ها متجاوز از ۲ میلیارد ریال ( معادل ۲۰۰ میلیون تومان ) نباشد .

مقالات دیگر :هک دوربین‌های زندان اوین

جهت دریافت مشاوره با پر کردن فرم زیر کارشناسان موسسه حقوقی فرصت در اولین فرصت با شما تماس خواهند گرفت.

تاجر کیست

تاجر کیست

تاجر کیست و چگونه شناخته می‌شود؟ اگر مایل به انجام فعالیت‌های تجاری هستید برای شما آشنایی با مفهوم تاجر یا بازرگان بسیار اهمیت دارد. گاهی در شناخت تاجر و تفاوت آن با کسبه جزء دچار مشکل می‌شویم. البته کسبه جزء هم به نوعی تاجر است اما قوانین حاکم بر فعالیت تجاری آن‌ها با قوانین تجار متفاوت است. بنابراین تشخیص این مسئله که بازرگان به چه کسی اطلاق می‌شود به ما در زمینهٔ استفاده از قوانین مربوط به تجار و معاملات تجاری کمک می‌کند. در ادامه مقاله به این مسئله که تاجر یا بازرگان کیست و تفاوت آن با کسبه جزء چیست می‌پردازیم.

برای دریافت مشاوره حقوقی می توانید با متخصصین و وکلای با تجربه وکیل دات کام با شماره 02166419012 تماس بگیرید.

تاجر یا بازرگان کیست ؟

برای اینکه بدانیم تاجر کیست به تعریف آن می‌پردازیم. تاجر در معنای لغوی خود یعنی هرکس که دادوستد می‌کند یا به عبارتی به خرید و فروش کالا مشغول شود. قانون تجارت ایران در ماده یک خود به تعریف اینکه تاجر کیست پرداخته است. ماده یک قانون تجارت تشریح می‌کند: «تاجر کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار بدهد.»

پیش از آنکه قانون تجارت بگوید تاجر کیست ، هرکس که به خرید و فروش مشغول می‌شد را تاجر می‌نامیدند. حتی اگر شغل معمولی او چیزی غیر از آن بود. ولی امروزه مطابق قانون تجارت فردی را تاجر می‌نامند که دو ویژگی داشته باشند، اول آنکه دادوستد و معاملات تجاری انجام دهند و دم آنکه این انجام این معاملات شغل عادی و معمولی آن‌ها باشد. از فواید شناخت تاجر آگاهی نسبت به قوانینی است که حاکم بر تاجر و معاملات تجاری او می‌باشد.

کسبه کیست و چه فرقی با تاجر دارد ؟

کسبه جزء کیست و چه فرقی با تاجر دارد ؟ پس از اینکه دریافتیم تاجر کیست به تعریف کسبه جزء می‌پردازیم. از نظر حقوق تجارت کسبه‌ جزء نیز به نوعی تاجر محسوب می‌شود. کسبه جزء کسانی هستند که به صورت معمول شاغل به یک حرفه معین می‌باشند اما در عرف تجارتی نمی‌توان نام آن‌ها را تاجر گذاشت. قانون تجارت نیز آن‌ها را از انجام الزاماتی که برای تجار وضع کرده است، معاف می‌نماید. مثلاً کسبه جزء برخلاف تاجران ملزم به تنظیم و ثبت دفاتر تجارتی نیستند و همین‌طور نیازی به ثبت کردن نام خود در دفتر ثبت تجارتی ندارند.

ماده 19 قانون تجارت مسئله تشخیص کسبه‌ جزء را به نظامنامه‌ وزارت عدلیه ارجاع داده است. اکنون ماده‌واحده‌ به شماره‌ 816606/12/1380 در اجرای ماده 19 قانون تجارت مصوب سال 1380 به شرح زیر اصلاح گشته است:

۱ـ کسبه، پیشه‌وران، تولیدکنندگان و نظایر آن‌ها که فروش سالیانه آنان از چهار میلیارد ریال تجاوز نمی‌کند.

۲ـ ارائه‌دهندگان خدمات در هر زمینه‌ای که عایدی غیر خالص آن‌ها متجاوز از دو میلیارد ریال نباشد.>

بررسی شغل تجارت

وقتی می‌گوییم شغل یک فرد تجارت است یعنی تاجر برای زندگی خود حرفه‌ تجارت را انتخاب کرده است. به شرطی می‌توان به یک شخص لقب تاجر بودن را داد که به طور مکرر به انجام دادوستد مشغول است. عرف نیز کسی را که گه‌گداری به انجام یک کار مشغول شود را شاغل به آن کار به حساب نمی‌آورد. بنابراین در شغل تجارت تاجر به طور مکرر به انجام معاملات تجاری مبادرت می‌نماید. باید توجه داشت تعدد تکرار عملیات تجاری برای اینکه بتوان به یک شخص لقب تاجر داد، میزان مشخصی ندارد و کاملاً بستگی به عرف دارد.

نکته مهم در مورد شغل تجارت این است که نیازی نیست تجارت شغل اصلی یک فرد باشد تا بتوان مطابق تعریف قانون تجارت او را تاجر معرفی کرد. گاهی ممکن است شغل اصلی یک فرد کشاورزی باشد و در کنار آن به تجارت نیز مشغول است. ولی میزان تکرر در انجام معاملات تجاری به نحوی باشد که بتوان عنوان تاجر را به او اطلاق کرد. که در این صورت مشمول مقررات مربوط به تجار می‌گردد. البته اشخاص حقوقی هم می‌توانند تاجر محسوب شوند. زیرا در ماده 588 قانون تجارت آمده است: «شخص حقوقی می‌تواند دارای کلیه حقوق و تکالیفی شود که قانون برای افراد قائل است مگر حقوق و وظائفی که بالطبیعه فقط انسان‌ ممکن است دارای آن باشد مانند حقوق و وظایف ابوت – نبوت و امثال ذالک.»

ویژگی های تاجر

  1. معاملات تجارتی انجام می‌دهد.
  2. انجام این معاملات شغل معمول وی باشد.
  3. این معاملات تجاری را به صورت مکرر انجام می‌دهد.
  4. در تجارت خود مستقل است و متقبل سود و زیان می‌شود.
  5. مطابق مصادیق تعیین شده در قانون، کسبه جزء و پیشه‌ور نیست.

برای دریافت اطلاعات بیشتر در خصوص تاجر کیست ، به کانال تلگرام حقوقی وکیل دات کام مراجعه نمایید. کارشناسان مرکز مشاوره حقوقی وکیل دات کام نیز آماده‌اند تا با ارائه خدماتی در زمینه مشاوره حقوقی تلفنی وکیل دات کام به سوالات شما عزیزان تاجر کیست و انواع آن پیرامون تاجر کیست پاسخ دهند.

برای دریافت مشاوره حقوقی می توانید با متخصصین و وکلای با تجربه وکیل دات کام با شماره 02166419012 تماس بگیرید.

سؤالات متداول

ماده یک قانون تجارت تشریح می‌کند که تاجر کیست:

بله هستند. کسبه و تولیدکنندگانی که فروش سالیانه آن ها بیشتر از چهار میلیارد نشود و ارائه دهندگان خدمات که درآمد ناخالص آن‌‌ها از دو میلیارد بیشتر نباشد.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا